Davy Crockett is een kleine vereniging die is opgericht in 1966, de oprichter, Theo Vossen, was één van diegenen die destijds het zwartkruitschieten weer nieuw leven inbliezen. Met een voorlaadrevolver, meegenomen uit Amerika, demonstreerde hij het laden en schieten aan een aantal collega schutters. Menigeen dacht dat met een zwartkruit geladen wapen niets geraakt kon worden. Nadat de bij de zwartkruitschutters bekende rookwolken waren opgetrokken verbaasden velen zich over de behaalde resultaten. Tegenwoordig weten we wel beter: op de wedstrijden worden de eerste prijzen vaak behaald door schutters met scores hoger dan 95 punten. Er wordt door de leden van SV Davy Crockett niet alleen met zwartkruitwapens geschoten, ook de moderne wapens zoals klein kaliber pistool en revolver en geweer worden regelmatig ter hand genomen.

Sinds enige tijd hebben we ook een klapschijf installatie waarmee we onder andere de discipline militair pistool beoefenen met de groot kaliber pistolen. Dat het schieten met zwartkruit nog steeds hoog in het vaandel staat bij Davy Crockett blijkt wel uit de wapens waar de leden mee schieten: percussie voorlaad geweren, steenslot geweer, enkelschots achterladers, repeteergeweren, voorlaad en achterlaad revolvers, voorlaad pistolen en zelfs met een enkelschots achterlaad pistool wordt af en toe aan een wedstrijd deelgenomen.

Om andere schutters te laten genieten van de mooie banen en accommodatie aan de Bergsteeg in Horst Meterik worden door Davy Crockett jaarlijks een aantal goed bezochte wedstrijden georganiseerd: De Achterlaadwedstrijd tijdens het vierde weekend in juni en tijdens het derde weekend in augustus het welbekende Western Weekend, op beide wedstrijden zijn bezoekers en belangstellenden uiteraard van harte welkom. Voor de relatief nieuwe discipline Cowboy Action Shoot worden een paar keer per jaarwedstrijden georganiseerd, ook zijn wij regelmatig gastheer van door de KNSA georganiseerde Districts Kampioenschappen en Nederlandse Kampioenschappen in de klasse Historische Wapens.

In Memoriam

Louis van den Munckhof

Louis, wij kennen je als een man van meestal weinig woorden, in de 6 jaar dat je lid van SV Davy Crockett was trad je niet graag op de voorgrond, zelfs als iemand je op de foto wilde zetten ging dat niet zomaar. Je was er wel vaak bij als er gewerkt moest worden, bij schietsportpromoties en bij wedstrijden waarbij je je, hoe kan het ook anders bezig hield met de programma’s van de score verwerking

Als we even niet wisten waar je was bij een wedstrijd hoefden we maar naar jouw caravan te gaan en daar zat je dan: nog even een
programma voor de belastingdienst afmaken en mailen: bin der zoe wer wah!

En als je toch niet in de caravan zat was je met een collega schutter in gesprek over hoe je het beste kon herladen, met welke hulzen, met welke koppen en met welk kruit, en hoeveel maar vooral waorum.

Louis, we hoeven je nooit meer van de baan terug te sturen omdat je, verstrooid als je af en toe was, met een brandende sigaret jouw kaart wilde gaan ophangen, na je bekende antwoord GRRRR ging je terug naar de saloon waar je verongelijkt kijkend wat as van de sigaret in jouw broekspijp veegt.

Louis, we hoeven ons, als we na het schieten wat snacks opwarmen, nooit meer te verbazen over de hoeveelheid mayonaise of piccalilly die je iedere keer weer op een klein stukje frikandel wist te smeren en het vervolgens, meestal zonder te knoeien, op at.

Louis, pas deze week hoorden we dat je ook gitaar speelde, en zeker niet onverdienstelijk. Dat je fan was van Jimi Hendrix wisten we wel en ik wil graag afsluiten met een couplet van een van zijn bekendere liedjes:

Will the wind ever remember
The names it has blown in the past,
And with this crutch, its old age and its wisdom
It whispers, "No, this will be the last."
And The Wind Cries Mary.